Normal

Normalleşme sürecinin başlamak üzere olduğu bugünlerde normal sözcüğünün bizde bıraktığı algıyı düşündüm.

“Ne demekti normal?”

Alışılagelene, kurala uygun olan, şaşılacak bir yönü bulunmayan, olağan ,doğal ,sıradan….

Aslında “normal” ortalama bir değeri ifade ediyor.

Sınavın nasıl geçti diye sorduklarında Eh normal geçti der gibi …

Ya da doğumun normal doğum olması gibi…

Bir kadının ne çok çirkin, ne de çok güzel sayılmayıp “normal” sayılması gibi…

“Normal” bir işte çalışmak, “normal” bir evde oturmak gibi..

Bir de “normal” zeka var, düşük zeka ve üstün zekanın ortasında yer alan.

Genelde “normal” bizi çok mutlu etmez, hep daha çoğunu isteriz.

Normal olmayan bugünlerde ben yine öğretmendim.

Gittiğim bir okul, kucakladığım çocuklarım, teneffüslerdeki çocuk sesleri, masum

bir gülüş, muzip bir bakış yoktu.

“Normal” annemizin rafın en üst gözüne koyduğu bir kavanoz şekerdi.

Bir türlü uzanıp alamadığımız.

Ne yaptık biz de?

Uzaktan eğitimle ulaşmaya çalıştık yüreklere…

Ekran karşısından baktık birbirimize…

Bu da bir sınıftı sonuçta…

Serçelerim derse başlamadan önce arı kovanındaki arılar gibi hızlı ve aceleci

konuşmalarını yaptılar.

Kimisi kedisini kucaklayıp getirdi ekranın önüne, kimi civcivini.

Civcivin gün ve gün büyümesini izledik sınıfça.

Oyuncaklar kollarının altında onları bekledi, birlikte katıldılar derse.

Videolar hazırladılar.

Anlatımları ve ödevlerini düzenli yapmaları yüreğime su serpti.

Anne ve babalarını yanlarında istemediler.

Kolay değildi onlar için, sekiz yaşında ekran karşısında disipline olmak.

Bazen sıkıldılar, odanın içinde her türlü akrobotik hareketi deneyenler oldu.

Bundan da sıkıldılar.

Bir gün öğrencimin ekranında koca bir boş damacana bana bakıyordu.

Damacana ile ders yapmak da varmış dedim içimden…

Okul formasını giyip derse katılanlar, küçük kardeşini yanında oturtup kardeşine ne çok şey bildiğini ispatlamaya çalışanlar, “ekranım dondu öğretmenim, ses gitti öğretmenim” diyenler.

En önemli nokta kimin ne kadar söz aldığıydı.

Bunu da çetele tutarak çözdük.

Kimsenin hakkını yemedik.

Bilgisayardan uzak tutmaya çalıştığımız çocuklarımızla, bilgisayar karşısında yaptığımız uzaktan eğitimi tecrübe etmiş olduk.

Oyun, uzaktan eğitimde de çocuğun besin kaynağı olmaya devam etti…

Her gün kamerayı kapatırken “okulumu ve sizi çok özledim sözleri” asılı

kaldı havada.

Eski zamanlarda çobanın biri bir hendekte uyuyakalmış.

Çoban uyurken onu bir prensin yatağına yatırmışlar.

Çoban o süslü yatakta uyandığında rüyasında bir çoban olduğunu gördüğünü sanmış.

Prensin yatağında uykuya dalmış.

Çobanı alıp tekrar hendeğe götürmüşler.

Bu sefer de çoban, rüyasında prens olduğunu

gördüğünü sanmış.

Seksen gündür gördüğümüz pandemi rüyasından uyanmak üzereyiz.

Normale döneceğiz.

Çekincelerim var.

Çünkü virüs yok olmadı, hala bizimle…

Çok bir şey değişmedi.

Kurallara uymak zorundayız.

Lütfen uyumayalım…


Mine AYHAN

# YAZARIN DİĞER YAZILARI

Yazar Mine Ayhan - Mesaj Gönder --- Okunma


göndermek için kutuyu işaretleyin

Yorum yazarak T54 Topluluk Kuralları’nı kabul etmiş bulunuyor ve yorumunuzla ilgili doğrudan veya dolaylı tüm sorumluluğu tek başınıza üstleniyorsunuz. Yazılan yorumlardan T54 hiçbir şekilde sorumlu tutulamaz.

Anadolu Ajansı (AA), İhlas Haber Ajansı (İHA), Demirören Haber Ajansı (DHA) tarafından servis edilen tüm haberler T54 editörlerinin hiçbir editöryel müdahalesi olmadan, ajans kanallarından geldiği şekliyle yayınlanmaktadır. Sitemize ajanslar üzerinden aktarılan haberlerin hukuki muhatabı T54 değil haberi geçen ajanstır.

03

Nurdankurt - Harika bir yazı olmuş yine Mine hanım yeni sürecimizde dikkat etmeye devam edeceğiz inşallah

Yanıtla . 2Beğen . 0Beğenme 31 Mayıs 20:17
02

Melek - Yine yüreğimize dokunan hislerimize tercüme , hem gülümseten hem duygulandıran bir yazı ?o güzel yüreğinize sağlık sağlıcakla kalın ?

Yanıtla . 3Beğen . 0Beğenme 31 Mayıs 19:39
01

Tuğba Burucu - Yine bir ters köşe çarpıcı bir örneklemeyle normal kavramını sorguladım makalenizi okurken evet normal.... neye göre normal? kime göre normal? Bazı normallerimizin nekadar lüks olabileceğini gösteren bu süreçte evet biz normalleşme sürecine geçerken bizim normallerimizin lüks olarak kaldığı çevrelere, kültürlere, ülkelere orada var olan hayatlara bir nefes olmayı düşünebilecekmiyiz? Yoksa bu durumda bizim için normalleşecek mi?

Yanıtla . 1Beğen . 0Beğenme 31 Mayıs 17:32


Anket Doğumevi hastanesi PANDEMİ hastanesi olsun mu?